سلام من فارغ تحصیل مدیریت دولتی هستم ولی خیلی به برنامه نویسی و کامپیوتر علاقه دارم امیدوارم لذت کافی رو از سایت من برده باشید.دوستانی که مایل به نمایش گذاشتن دلنوشته های خود هستند، دلنوشته خود را به صورت خصوصی در قسمت نظرات (با ذکر نام و نام خانوادگی) بگذارند که در وبلاگ قرار بدم. عاشق همتونم





Powered by WebGozar

Online User قالب وبلاگ

گالری عکس
دریافت همین آهنگ
   

پل باش بجای اینکه دیوار باشی(امام علی)

آغوش
یکشنبه بیست و نهم تیر 1393 ساعت 21:58 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

بارها پیش آمده است
که آجری از دست یک بنا
کیسه ای سیمان از شانه ی یک کارگر
یا ورقه ای آهنی از قلاب یک جرثقیل
لیز بخورد و پایین بی افتد
بعضی از دردها تا ابد وجود انسان را آزار می دهند
پس به من حق بده آنقدر ترس در وجودم نهفته باشد
که هر وقت آغوش ات می گیرم
از صدای تکان خوردن گوشواره هایت بترسم!



پنجرۀ دل
جمعه بیست و هفتم تیر 1393 ساعت 0:14 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

از یک جایی به بعد
ادامه میدهی زندگی را به سمت جایی پرت
دست میکشی از تمامیِ عشق های پاره وقت
و
پنجرۀ دل را
باز میکنی مُشرف به انزوایی که
با هیچ آغوشی معامله نمی شود

 


دلتنــگـم
یکشنبه بیست و دوم تیر 1393 ساعت 16:38 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

دلتنــگـم
دلتنـــــگ کسی کـــــه
گردش روزگــــارش به من که رسیــــد
از حرکـت ایستـاد
دلتنگ کسی که دلتنگی هایم را ندید
دلتنگ ِ خود َم
خودی که مدتهاست گم اش کـرده ام
گذشت، دیگر آن زمان که فقط یک بار از دنیا می رفتیم
حالا یک بار از شهر می رویم
یک بار از دیار … یک بار از یاد … یک بار از دل … و یک بار از دست
دلتنــگـم

 


گم شدن
شنبه بیست و یکم تیر 1393 ساعت 22:14 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

دلم گم شدن می خواهد
یک جاده با اشانطیونِ یک ناکجا آباد در مقصد..
جایی که عقل مردمانش
به درک دل بستگی ها پا بدهد و
هوای دل هاشان آنقدر آفتابی باشد که
بفهمند، حجم سایه ای را
که از عشق، زیر پاهایت قد کشیده است\
دلم رفتن می خواهد به جایی که
دل اهالی اش از اشک های من آب نخورد..
جایی که عشاقش شعرم را ناشنیده نگیرد و
اشتیاق عشقِ نشسته در نگاهم را کور نکند

 


آغوش تو
چهارشنبه هجدهم تیر 1393 ساعت 22:28 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

دست به دامنت که می شوم
تکلیف رویا معلوم می شود.. آنقدر که
بیخوابی ما
چشم بسته بوی پاریس دهد
وقتی تمام شب
نگهبان حواس جمع ِ
موزه لوور چشمانت می شوم
تا هیچ سارقی
به مونالیزای لبخندت نزدیک نشود..

پاریس می شوم
در رویایی به بلندای ایفل..،
حوالی شانزلیزه چین دامنت
آن لحظه که
ته نشین رود سِن می شوم وقتی
از اشک محکوم به شوقِ بودنِ تو
در تمام من جاری می شود..

اینها را تنها من می دانم
که پاریس ِ نگاه تو، چقدر
بوی بی خوابی می دهد برای
سیگار به دست دیوانه ای که
عابر همیشۀ شانزلیزه آغوش توست.

 

 


فاجعه
سه شنبه هفدهم تیر 1393 ساعت 17:56 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

فاجعه از جایی کلید خورد که
جدایی، دوری و دوستی نام گرفت
بوسه جایش را به احوال پرسی داد،
هم آغوشی به خاطرات سپرده شده تا
در تنهایی و دوری باران دیده شویم
اینجا برزخ است
من درست در چند کیلومتری بهشت تو،
تو خدایی که از خر شیطان پیاده نمی شود



چای می‌‌ریزد ...
سه شنبه هفدهم تیر 1393 ساعت 17:53 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

چای می‌‌ریزد ...
و یک قطار
از سیاهی چشمانش بیرون می‌‌زند
از لای انگشتانش
از کنار استکان
از میا‌‌ن پنجره
از پیچ کوچه می‌گذرد
دور می‌‌شود
و دورتر
و در دورترین نقطه
به جایی‌ می‌رسد
که شاید ‌
پشتِ پنجره
یکی‌ به یاد او
چای می‌‌ریزد

 

 

 


دلباخته ی گورکنی
یکشنبه پانزدهم تیر 1393 ساعت 13:6 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

هزار زخم دیگر هم که بردارم
خیال رفتن ندارم !
چگونه می تواند
به خاک باز گردد
جنازه ای
که دلباخته ی گورکنی ست...

 


مسافر
چهارشنبه یازدهم تیر 1393 ساعت 11:55 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

آدم‌ها می‌‌دوند
تا مبادا دیر برسند
همیشه اتوبوسی
قطاری
هواپیمایی
همیشه وسیله ای هست
که دلیلِ نرسیدن 
می شود

اگر آدم‌ها ندوند

همیشه بهانه‌ای هست
برای دل کندن
آدم‌ها می‌دانند
جایی‌ ...
کسی
کسانی‌
منتظرند
آدم‌ها می‌دوند تا انتظار رنگِ تازه تری بگیرد

من ... اما ... همیشه می‌‌ایستم
همیشه برای هر مسافری دست تکان می‌‌دهم
غریبه ها
نه بهانه‌ای دارند برای دویدن

نه جایی‌ برای رسیدن
غریبه‌ها
فقط دست تکان می‌‌دهند



زن ها
شنبه هفتم تیر 1393 ساعت 22:29 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

حال من خوب است... مانده ام با مواد نگهدارنده
در آرزوی درک زنی که
مرا قبل تر از شعرهایم دوست بدارد..
حال من خوب است.. آلوده به عطر احتمال ها
تنها دست عشقم را
از سر تمام زن ها کوتاه کرده ام.. کوتاه میکنم تا
قانون هرچه رابطه است را بر هم زنم.. تا
قاعدۀ بازی عشق را عوض کنم..

بگذار یکبار هم که شده
این زن باشد که مـرد را انتخاب می کند

 

 


تو بهانه شعر‌های منی
چهارشنبه چهارم تیر 1393 ساعت 15:56 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

زنی‌ با موهای سیاه
با بارانی سیاه
با شال گردنی سیاه
با کاغذی در مشت
رویش نوشته
" تو بهانه شعر‌های منی"
زنی‌ که دل به بارانی خیابان‌ها میدهد
میرود
میرود
میرود
و زیر لب می‌خواند
" دعا کن بر نگردم "
زنی شبیهِ من

 


کابوس
سه شنبه سوم تیر 1393 ساعت 12:37 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

بیا از کابوس، "کا" را برداریم
"بوسـ"ـش بماند ارثیۀ لب های مان تا
شش دانگِ خیال راحت شود از
آیندۀ زل زدن های در یکدیگرمان.. که
مبادا نگاهی از ما در هم سُر خورد.. و
کارش به بوســه ای ختم نشود..

بیا از کابوس، "کا" را برداریم،
بگذاریم بر سر شانه های مان.. که
کاشانه شود.. تا در امان بمانیم از
هجوم بی وقفۀ دلتنگی که
بیرون از آغوشــمان پرسه می زند.

 


نامه ها
پنجشنبه بیست و نهم خرداد 1393 ساعت 11:17 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

غمگینم
شبیه نامه ای که از عشق،
برگشت خورده است به تنهایی
باطل شده ام،
باد کرده روی دستِ آدرسی که
از انزوای من خبر می آورد

تمام نامه ها،
دست به سر می شوند وقتی
هیچ آدرسی پیش تو سر خم نمی کند

می دانی
این احساس برای ننوشتن و
این نامه از مبدأ سرخورده است

 

 

 


دیوانگانِ عاشق
دوشنبه بیست و ششم خرداد 1393 ساعت 0:0 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

ما دیوانگانِ عصرِ عاقلانِ بی‌ عشقیم
ما شیفتگانِ افسانه‌های به هم نرسیدگانِ تاریخیم
ما خفتگان ، به رویا‌های مجانینِ نسل‌های قبل
ما تن دادگان به رسم زمانه و جبر زمانه و رنگ زمانه ایم
بگذرید از ما
بگذرید از ما
که ما آخرین باز ماندگانِ شیرینیِ سکر آور عشقیم
ما دیوانگانِ عاشق و عاشقان دیوانه ایم

 

 



هذیانِ عشق
یکشنبه بیست و پنجم خرداد 1393 ساعت 23:56 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

امشب آنقدر به غم سوء ظن دارم که
تازیانۀ خاطرات هم
از پسِ رام کردنِ اشک های سرکشم بر نمی آید..
چه برسد به شعرهایی که
مدام زیرِ قولِ تنهایی شاعر می زنند..
عذر این شعر را بخواه..
شعری که دماغش را از خاطرات تو بالا بکشد،
بی گمان دستش با هذیانِ عشق در یک کاسه است..

 


خاطره
چهارشنبه بیست و یکم خرداد 1393 ساعت 21:46 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

تنهایی به صرفِ ساحل،
در امتدادِ دریایی که موج هایش، لکنت گرفته اند..
تلو تلو می خورم در سماعِ خاطرات،
روی صحن شن هایی که نام تو را از حفظ نمی شوند..

نشسته ام در ابتدای ساحلی که
انتهایش به هیچ خاطره ای ختم نمی شود..
تنهایی، دریا را عبوس می کند..
خاطره دریا را از چشم زندگی می اندازد..



مرد آهنی من
سه شنبه بیستم خرداد 1393 ساعت 23:47 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

تا چند دقيقه ي ديگر خواهد آمد
س ... ک... س مي‌خواهد
‌هه ... زياد هم مهم نيست من چه مي‌‌خواهم
تا چند ثانيه ديگر س ... ک... س ما تمام مي شود
به سقف نگاه مي‌کنم
مرد آهنی
مرد آهنی من
که همين لحظه تمام احساسش را در من خالی می کند
و لحظه‌ای بعد شلوارش را بالا می کشد
کيفش ، موبايلش و جعبه سيگارش را بر می دارد
و برای فتح دنيا
ترکمان می کند
من .. و تخت ... و اتاق ... و سقف را
مردِ هم آغوشي های من
از کدام سياره آمده بود که از سياره ی من نبود؟

 

 


تعارف یک صندلی خالی‌
یکشنبه هجدهم خرداد 1393 ساعت 22:33 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

کاش نمی‌‌شناختمت
آنوقت با تو بودن چه آسان بود
آنوقت هر چیزی رسمیتِ خودش را داشت
حتی سلام ها
حتی نگاه ها
مثلِ دو غریبه
یک احوال پرسی‌ مودبانه
تعارف یک صندلی خالی‌
بی‌ هیچ تکلفی
کنارِ هم می‌‌نشستیم
بی‌ هیچ حرفی‌
قهوه هامان را می‌‌خوردیم
و اگر از روی حواس پرتی
پر از حسرتِ نوازشِ دست‌های تو
یا غرق رویای بوسه‌های تو می‌‌شدم
جای نگرانی نبود
همین که نگاهم می‌‌کردی
سرم را به کتابی‌
درختی
پرنده ای
آگهی روزنامه ای
بند می‌‌کردم
و تو فی‌البداهه از صرافتِ آزار من می‌‌افتادی

 


طوفان
پنجشنبه پانزدهم خرداد 1393 ساعت 14:4 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

طوفان بدونِ لکنت وزید

گرد و غبار از حوصلۀ شهر سر رفت..
باد، زیر آبِ همه چیز را زد.. جز
یادی که از تو در سینه سپر کردم تا
پناه ببرم به خاطراتت، از شرِ بلاهایی که
بعد از رفتنت
روی بی کسی هایم نازل می شوند..
 
 

خوشبختی
چهارشنبه چهاردهم خرداد 1393 ساعت 1:24 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

یادت می آید بانو آخرین باری که رفتی; باد می آمد؟

تمام حواسم پرت رفتنت که بود; باد شعرهای مرا برد..


وقتی جمعشان کردم تنها یک کلمه از آنها گمشده بود

 خوشبختی !!

 


حجلۀ بی کسی
سه شنبه سیزدهم خرداد 1393 ساعت 1:9 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

مگر مهم است که راه و چاه عشق را
بهتر از هر عاشقی می شِناسم..؟
من هنوز هم هر شب،
کماکان به حجلۀ بی کسی ها می روم،
درست شبیه خدایی که
جهان آفرید و تنهاتر شد، اما
با این همه
حوصلۀ شراکت در تنهایی اش را نداشت..

 


از خودم مثلِ سگ می ترسم
دوشنبه دوازدهم خرداد 1393 ساعت 0:18 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )
به روزهایی فکر می کنم،
که باهم در یک رقص می گنجیدیم و
از روزهایی طعنه میخورم که
کنار رفتم از لوکیشینِ دست هایت تا
دوربین ها زوم شوند روی شهربازیِ تنت
این روزها
از خودم مثلِ سگ می ترسم و
در یک مردِ ناشناس، مدام اتفاق می افتم
یا مثل یک شاعر ته کشیده تنها
از عشقی دم می زنم
که دستش به دهانِ معشوق نمی رسد
در کنار هم می تپند
قلب من و قاب عکس روی دیوار
و پیوست می شود،
یک مرد ناشناس
به فحش های ناموسی دندان گزیده ام
 
 

آینه کودکی
یکشنبه یازدهم خرداد 1393 ساعت 0:6 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

من در آینه زنی را می بینم

که کم کم با کودکی

وداعی شیرین می کند

که کم کم شکل پیری

مادرش یلدا می شود

که از هر چه هراسید

به سرش آمد

زنی که از خواندن هَزار

بوییدن بهار نارنج و یاس

در هشتی تنش

همیشه بهار می رویید

هیهات

یکه تازی تنها بود

 

 


دق مرگ شدن
جمعه نهم خرداد 1393 ساعت 10:17 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

دستِ من نیست..، اینکه
هجا به هجای اسمت در من ریشه دوانده است،
که اگر دست من بود
هرگز تن به دق مرگ شدن
در هجوم دوگانۀ بودن و نبودنت نمی دادم.. و
تیپ ایده آل نمی شدم یک خود آزار را که
کوچه به کوچهء این شهر را
با برچسبِ تو پرسه می زند..

 


رفتن
جمعه نهم خرداد 1393 ساعت 10:12 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

تو می‌رفتی
جاده می‌‌رفت
باد می‌برد
گیسوانت می‌وزید
من ایستاده بودم
به اصرارِ احتمالِ یک اشتباه, در لحظه ی آخر ایستاده بودم
تو دور می‌‌شدی
بی‌ هیچ سؤ تفاهمی
و من ...
چنان ناقوسی بی‌تاب
در خودم زنگ میزدم
تو دور می شدی
من دچار خوف
از انزواخانه ی تاریکم می‌‌دیدم
چهار مرد چهار گوشهِ مرا گرفته اند
  با خود می برند
آه نازنینم ....
ناقوس ها
در من زنگ می‌خوردند
و تو دور می‌‌شدی

 


خالیها
سه شنبه ششم خرداد 1393 ساعت 14:7 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

همه جا
خالی خالیست
ودر این
خالیها
می توان عطر تنت را
لمس کرد
می توان
با تو نشست
می توان از تو نوشت
می توان یاد ترا
زنده نگه داشت
ونمرد!

 


تنهایی.. انزوا.. بی کسی
دوشنبه پنجم خرداد 1393 ساعت 14:38 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

تنهایی.. انزوا.. بی کسی..
به دفتر شعرم پناه می برم و
ردیفِ تمامی بیت ها را
روی "تو" کوک می کنم تا
سر بزنگاهِ عاشقانه ای آرام
درست روی لکنت اشعار، بیدار شوی..
تنهایی یعنی
از چشمان آینه هم حتی بیافتی
وقتی جهان بینی اش،
به شرط با تو بودن معنا دار است..
انزوا یعنی
"تو" و "تنهایی"
با یک حرف مشترک شروع می شوید.. و
بی کسی
را نمی شود توضیح داد..
کافیست چشمانت را به
پوست کلفتیِ شعرهایم حواله دهی..



تنهایی
یکشنبه چهارم خرداد 1393 ساعت 11:7 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

زجرآورتر از سرطان تنهایی
دردناکی دُمل چرکین خاطراتی است که
با اشاره یک حرف..
یا نجوای یک ترانه..
یا بوی از دست رفته عطری قدیمی..
حتی با چشمک ممتد یک خیابان ... یا
شاید با دیدن صحنۀ هم آغوشی فیلمی ملودرام
سر باز می کند

 


چشمهای نمناک
جمعه دوم خرداد 1393 ساعت 11:21 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )

و خدا چشم هایش را

با دستمالی از ابرها بست !

آنروز که من از تو می مردم

او هم نم نم می بارید

چه تلخ بود !

نمی دانم چه می دانست ؟ خوب من !

که دست من و تو را

در این جنگل وحشت از هم جدا کرد

هنوز هم وقتی روح بی قرارم

خود را به قفس تن می کوبد

می بینم در آسمان

چشمهای نمناکش را 

 


جمعه
جمعه دوم خرداد 1393 ساعت 11:8 | | نوشته ‌شده به دست sajjad | ( )


باورم نمی شود اینکه
پاهایت آنقدر سائیده به رفتن شده که
برگشتنت، گزافه گویی کلاغ ها
در غروبِ ماتم زدۀ یک شب جمعه است
جمعه در پیش است و
دلگیری از پنجره سرک می کشد
دست فاصله را بگیر و برگرد  و
با احتیاط مرا دوست بدار که
شکسته است، چهار ستونِ احساسم